
ازشنیدن خبر بازدید همه بچه ها کلی ذوق زده شده بودند که کجا میخوایم بریم اما بعد از شنیدن نام کتابخانه ملی از این ذوق زدگی خبری نبود اما اینم خودش غنیمت بود.
همون اول صبح بود که تقریبا همه برو بچه های کتابداری 87و88همراه با دکتر اسدی و گلینی عازم کتابخونه شدیم. جمعیت زیاد بود و صندلی کم ولی بچه ها با هم کنار اومدن وبا وجود درگیری با راننده هر جوری بود بالاخره رسیدیم.
البته از ابهت کتابخونه خیلی شگفت زده نشدیم چون قبلا هم رفته بودیم منظورم همون سالن همایش ها بود که دوباره هم اول رفتیم اونجا خانم عطری از کارشناسان کتابداری بود که اطلاعات خوبی در مورد کتابخونه بهمون داد از جمله اینکه هر کشوری کتابخونه ملی داره که وظیفه اصلی اون حفظ میراث ملی اون کشوره و ایران هم در سال 1316 این کتابخونه را تاسیس کرده که الان به این صورت در اومده.
ساختمانی به مساحت97000متر مربع ودر 8طبقه شامل بخش های مختلف از جمله تالارهای مطالعه وسالن های همایش، تالار رودکی(مخصوص نابینان)،بخش چاپ سنگی، طبقه خاص خدمات فنی، کتابخانه ملی کودکان، ومخزن کتب و...
مخزن در حالت عادی 4میلیون ودر حالت فشرده 7میلیون ظرفیت دارد و منابع آن از طریق قانون واسپاری تامین می شود وشرایط بسیار خوبی برای محافظت از آنها در نظر گرفته شده است.
کتابخانه ملی محلی است برای گردآمدن مراکز تخصصی کتابداری وارتباط انها با هم و خود این سازمان هم با کتابخانه مجلس ،کتابخانه آیت اله مرعشی و کتابخانه آستان قدس تعامل خوبی دارد.
به طور کلی ما از بزرگترین سالن همایش (500نفری)،تالار مطالعه منابع مرجع،تالار رودکی،بخش چاپ سنگی ویه سری از آثارنفیس که به کتابخونه اهدا شده بود دیدن کردیم
این گردش برای ما یه خاطره خوب بودکه باعث شد به اطلاعات ما افزوده بشه و حالا به کسانی که تا حالا کتابخونه ملی نرفتند پیشنهاد می کنم حتما یه سر بزنند.
تهیه کنندگان گزارش:خانم ها سیفی و لطفی
به اهتمام اقای حسینی نسب